Home


Artikelen


Madan Mohan en Sanatana Gosvami


Madanmohan

(Klik afbeelding voor vergroting)


Dit jaar wordt het een speciale "Mudiya Puno" in de Madan Mohan tempel in Vrndavana. Er zal een godsbeeld van Sanatana Gosvami bij zijn samadhi mandir (tombe) worden geļnstalleerd.

De huidige Acarya van de Madan Mohan tempel, Sri Sanatana Kisor Gosvami (Panchu Ji) zegt, dat het nieuwe godsbeeld van Sanatana Gosvami uit Jaipur zal worden overgebracht. De viering zal bestaan uit Adhivas Kirtana op de avond ervoor, Suchak Kirtana (een biografie van Sanatana Gosvami in de vorm van een kirtana) op de ochtend van Mudiya Puno, en een bhandara (uitdelen van prasada).

Wat is Mudiya Puno?

In Vraja wordt Guru Purnima, de dag van de volle maan, wanneer geestelijk leermeesters worden geėerd, "Mudiya Puno" genoemd. Dit jaar (2017) valt die dag op 9 juli (in Nederland op 8 juli).

"Mudiya" is afkomstig van het woord 'mundan' , geschoren hoofd, en is een lokale koosnaam voor de grote Gaudiya Vaisnava heilige, Sri Sanatana Gosvami. "Mudiya Puno" is de tirobhava tithi (verdwijningsdag) van Sanatana Gosvami. Op deze dag verzamelen zich grote menigten toegewijden in Govardhana om Govardhana Parikrama te doen. Een groot aantal toegewijden bezoekt de Sri Madanmohan tempel in Vrndavana om respect aan Sanatana Gosvami's samadhi te tonen.

Wie was Sanatana Gosvami?

Sri Sanatana Gosvami was een volgeling van Sri Caitanya Mahaprabhu in de wereldverzakende levensorde, die ongeveer 500 jaar geleden in Vrndavana woonde. Hij hield zich op intensieve wijze bezig met het geestelijk leven en schreef boeken, die onderdeel werden van het fundament van de Gaudiya Vaisnava filosofie. Volgens de Gaudiya Vaisnava literatuur is Sanatana Gosvami de incarnatie van de dienstmaagd van Sri Radha, Sri Lavanga Manjari.

Samadhi

De samadhi van Sanatana Gosvami

Sanatana Gosvami en Madan Mohan

Sanatana Gosvami ging iedere dag van huis tot huis voor madhukari (collecteren van aalmoezen). Op zekere dag kwam hij bij het huis van een Chaube (Caturvedi Brahmana) in Mathura. De Chaube was in het bezit van een uitermate aantrekkelijk godsbeeld van Sri Krsna genaamd Madan Mohan. Sanatana Gosvami raakte van Zijn schoonheid in trance. Maar hij werd bedroefd, toen hij zag, dat de kinderen van de familie van de Chaube met Madan Mohan speelden als met een pop. Toen zag hij ook nog, dat de moeder kitchari voor Madan Mohan stond te koken, terwijl ze haar tanden met een datun (twijg van de neem-boom) stond te borstelen.

Sanatana Gosvami raakte hiervan helemaal overstuur en sprak de Chaube hierover aan. De Chaube raakte in verlegenheid en zei tegen Sanatana Gosvami, "Wilt u ons niet kwalijk nemen, we weten niet hoe we van Madan Mohan moeten houden. Madan Mohan is een antiek godsbeeld, dat vijfduizend jaar geleden door de kleinzoon van Sri Krsna, Vajranabha, is geļnstalleerd. Hoe kunnen we hem op de juiste wijze vereren?"

"Jullie moeten hem eren volgens de regels van de geschriften," zei Sanatana Gosvami. Vanaf die dag werden de Chaube en zijn familie heel strikt met Madan Mohan. Hij werd gewekt, gevoed, enzovoort op de voorgeschreven tijdstippen en met alle reinheidsvoorschriften. Omdat ze bang waren een fout te maken, hield de familie een gepaste afstand van Madan Mohan.

Diezelfde nacht verscheen Madan Mohan in de droom van Sanatana Gosvami en zei, "Waarom heb je alles geruļneerd? Deze mensen behandelden me als hun eigen familie. De kinderen waren mijn echte broers en zusters. Ik vond het zo leuk om met hen te spelen! En Maiya stond haar tanden te poetsen bij het koken, omdat ze weet, dat ik 's morgens een enorme honger heb. Ze voerde diverse taken tegelijkertijd uit, zodat ik de pijn van de honger niet hoefde te verdragen. Maar nu moet ik uren lang wachten op mijn ontbijt. Kijk, regels zijn op zijn plaats, maar deze mensen zijn niet gewoon. Ze zijn Vrajavasi's en ze houden echt van me. Je hoeft alleen maar in hun hart te kijken."

"O Lala, het spijt me zeer," zei Sanatana Gosvami en droogde zijn tranen. "Wat moet ik doen?"

Madan Mohan glimlachte en antwoordde, "Kom morgen en haal me hier weg. Nu wil ik dat soort liefde van jou ervaren."

Sanatana Gosvami glimlachte ook en zei, "Als het dat is, dat je wilt, dan accepteer ik dat. Maar ik moet je waarschuwen. Ik ben onthecht. Ik heb geen bezittingen. Het enige huis, dat ik je kan bieden zijn de bomen van Vrndavana en het enige feest, dat ik je kan geven, is het brood, dat ik collecteer met bedelen, en het water van de Yamuna Rivier."

"Dat klinkt als een geweldig feest!" zei Madan Mohan.

"Voor mij wel" zei Sanatana Gosvami, "maar jij bent gewend aan de fijnere zaken van het leven. Ik vraag me af, of je dit volhoudt."

"Ik krijg dat voor elkaar," zei Madan Mohan.

En op die manier ging Madan Mohan bij Sanatana Gosvami wonen.

De eerste dag ging Sanatana Gosvami zoals gebruikelijk op pad voor madhukari en kreeg een beetje volkorenbloem (atta). Hij mengde de bloem met water uit de Yamuna en bereidde een gerecht genaamd bati door het deeg in balletjes te verdelen en het in de kooltjes van een vuurtje gaar te stomen. Hij diende de bati op aan Madan Mohan met Yamuna-water in een aarden pot. Madan Mohan at het op en glimlachte.

Sanatana

Madan Mohan eet de bati van Sanatana Gosvami


Meestal kreeg Sanatana Gosvami alleen volkorenbloem als madhukari en maakte er bati van. Na een paar dagen dit dieet voorgeschoteld te hebben gekregen zei Madan Mohan heel lief, "Mag ik alsjeblieft een beetje zout hebben? Ik vind het moeilijk om jouw droge brokken brood naar binnen te krijgen."

"Dat kan niet," zei Sanatana Gosvami. "Als ik jou de ene dag zout geef, vraag je de volgende dag naar ghee. En als ik je ghee geef, vraag je naar rabri. En als ik jou rabri geef, vraag je om een compleet feest. Jouw verlangens betekenen het eind van mijn bestaan. Dan zal ik de missie van Sri Caitanya Mahaprabhu moeten opgeven, mijn onthechte levensstijl achterwege moeten laten en een baan moeten nemen om alles aan te schaffen, waar jij naar verlangt. Ik wil jou gelukkig zien, lieverd, maar dit kan ik niet voor je doen. Als je zout wilt hebben, zal je het zelf moeten halen."

Madan Mohan was sprakeloos. Hij glimlachte en de raderen in zijn stoute verstand begonnen te wentelen.

Later op de middag liep er een schip vast op de oever van de rivier vlakbij het kamp van Sanatana Gosvami. In het verleden liep de Yamuna Rivier direct langs de plek, waar nu de Madan Mohan tempel staat – precies aan de voet van de heuvel, waar nu de Parikrama Marga loopt.

Madanmohan

Schilderij Madan Mohan tempel
aan de oude bedding van de Yamuna in 1789


De kapitein van het schip was een koopman uit de Punjab genaamd Ramdas Kapoor. Hij was in alle staten, want hij kon zijn schip niet vrij maken. Wat hij ook deed, er was geen beweging in te krijgen. De Vrajavasi's zagen het ook en sommigen kwamen helpen. Maar zelfs de sterke jonge boeren en koeherders konden de boot niet lostrekken. De Vrajavasi's zeiden tegen Kapoor een bezoek te brengen aan Sanatana Gosvami en hem om zijn zegen te vragen. De zegen van de grote heilige zou zijn boot zeker vrij kunnen maken!

Ramdas Kapoor maakte een buiging voor Sanatana Gosvami en legde hem zijn probleem voor. "Mijn boot vervoert een belangrijke lading voor Agra," zei hij, "en als ik die niet kan afleveren, ben ik er financieel geweest! Geef me alstublieft uw zegen, O heilige!"

Sanatana Gosvami zweeg. Hij wilde niet betrokken worden in wereldse aangelegenheden. Maar iets in zijn hart maakte dat hij verder informeerde. "Wat precies vervoert u in uw boot?" vroeg Sanatana Gosvami.

"De hele boot zit vol met zout," antwoordde Ramdas Kapoor.

Sanatana Gosvami glimlachte en zei, "Ik denk, dat ik weet, hoe we jouw boot vrij kunnen krijgen."

Kapoor was dolgelukkig om dit nieuws te horen. Sanatana Gosvami gaf hem de opdracht om een beetje zout aan Madan Mohan bij zijn avondmaaltijd te offeren. Dat deed hij en meteen op het moment, dat de bhoga (maaltijd) werd geofferd, kwam de boot vrij.

Ramdas Kapoor was zo overweldigd door de zegen van Sanatana Gosvami en Sri Madan Mohan, dat hij een enorme som geld doneerde om een tempel voor Madan Mohan te bouwen.

De tempel van Madan Mohan is tot vandaag de dag de oudste tempel en vormt het meest iconische kenmerk van Vrndavana. Het is een van de beroemde sapta devalays (zeven hoofdtempels van Vrndavana) en wordt volkomen beschermd door het Archaeological Survey van India.

Madanmohan

Madan Mohan tempel in Vrndavana


http://news.vrindavantoday.org/2017/06/sanatan-goswamis-love-
madan-mohan-special-announcement-mudiya-puno/

Nederlandse vertaling: 2017 Indirā dāsī
Publicatie: www.jayaradhe.nl

__________________________________________


Terug: Artikelen

Top

© 2017 Jayaradhe.nl